Spotkania adoracyjne przed Najświętszym Sakramentem
Całe bogactwo zdarzeń i przeżyć, dzięki którym jesteśmy tym, kim jesteśmy, stawia przed każdym różne zadania, dotyka odpowiedzialności, odkrywa słabości, ale również eksponuje zdolności i talenty, które rozwijane przynoszą radość i tzw. samorealizacje. Jednakże żadna sytuacja nie jest trwał, a każdy
z nas doświadcza życia
w niepowtarzalny sposób. Samotność dotykając
każdego i "prowokuje" do zadawania pytań i szukania odpowiedzi również,
a może przede wszystkim, na tematy ostateczne. Wraz z nimi rodzi się głęboka potrzeba rozumienia siebie
i świata.
Nie możecie siebie zrozumieć, bez Chrystusa - tak mówił do nas Jan Paweł II.
Adoracja Boga obecnego w Eucharystii to czas uwielbiania Boga, czas pokoju, budowania nadziei, czas wsłuchiwania sięw głos Boga, to odnajdywanie dróg do pełnienia Jego woli, aby mogło się stać to, czego dla nas pragnie i co nam obiecał: że przyjdzie i wraz z Ojcem zamieszka w naszym sercu.
Tak przeżywana samotność jest darem i łaską, jest zaproszeniem do spotkania
z Bogiem. Zle wykorzystana samotność staje się przyczyną samotności Boga.
"Jednej godziny nie mogliście czuwać ze mną" (Mk 14, 37)- z takim wyrzutem zwraca się Jezus do swoich uczniów, którzy zasnęli, kiedy On, samotnie przygotowywał się na mękę w Ogrójcu. |
